Jan Ilkiewicz - pionier olsztyńskiej plastyki

2021-08-23 12:00:00 (ost. akt: 2021-08-24 09:00:01)

#wystawaPozaCentrum

Jan Ilkiewicz - pionier olsztyńskiej plastyki
Jan Ilkiewicz (1916–1969) należał do pionierów olsztyńskiej plastyki. W nielicznym gronie twórców podjął udaną próbę stworzenia silnego środowiska artystycznego, co w Olsztynie po 1945 roku było zupełnie nową wartością.

Uczestniczył w niemal wszystkich wystawach olsztyńskiej plastyki, organizowanych od 1946 roku. Należał do Grupy Olsztyńskiej, która w latach 50. prezentowała własną twórczość w Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu i Kaliningradzie. Odczuwał potrzebę konfrontacji swojej pracy z widzem i aktywnego uczestniczenia w życiu kształtującego się środowiska.

Urodził się w 1916 roku w Rosji. Ukończył w 1936 Państwowe Męskie Seminarium Nauczycielskie im. Tomasza Zana w Wilnie z dyplomem nauczyciela szkół powszechnych. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie.

Latem 1946 roku przyjechał do Olsztyna. Pracował jako nauczyciel rysunku w Męskim Gimnazjum, potem I Liceum Ogólnokształcącym. Dydaktyka była jego pasją. Prowadził również ognisko plastyczne w Wojewódzkim Domu Kultury i przez wiele lat wykładał w Studium Nauczycielskim w Olsztynie.

Miał dar budzenia wyobraźni, potencjału intelektualnego u swoich uczniów. W prowadzonych przez niego zajęciach uczestniczyło wielu przyszłych absolwentów uczelni artystycznych. Niektórzy wrócili potem do Olsztyna.

O Janie Ilkiewiczu z wielką miłością wypowiadał się nieżyjący już wybitny malarz Henryk Mączkowski. Pięknie rysuje we wspomnieniach postać Ilkiewicza inny olsztyński twórca – Mieczysław Romańczuk. Podkreśla jego wielkie zaangażowanie w rozwój młodych, pomoc przy rozwiązywaniu twórczych i życiowych problemów, wskazuje na skromność oraz dyskrecję jeśli chodziło o życie osobiste. Relacje, które budował Ilkiewicz z młodymi, oparte były bardziej na przyjaźni niż stosunku uczeń – mistrz. A ci mówili o nim i do niego – profesor.

Zaangażowanie w pracę społeczną i dydaktyczną było powodem, dla którego artysta po 1962 roku zrezygnował niemal całkowicie z malowania. Pozostawił nieco ponad 50 płócien, z których duża część – 32 – znajduje się w zbiorach Muzeum Warmii i Mazur.

Prezentowany na wystawie obraz, zawieszony w przestrzeni, pozwala po raz pierwszy przyjrzeć się autoportretowi na odwrociu, który z pewnością powstał o wiele wcześniej od widniejących na licu gęsi. To niezwykle udana kompozycja, z czego artysta zdawał sobie sprawę, gruntując pod późniejszy obraz przeciwną stronę płótna, pozostawiając swój wizerunek.

„Poza centrum. Sztuka olsztyńskiego środowiska plastycznego po 1945”. Sale barokowe
olsztyńskiego zamku.



Kalendarium

« wtorek, 30 listopada 2021 »
Pn Wt Śr Czw Pt So N
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930     
Zobacz pełne kalendarium »

Samorzad Wojewodztwa

Poznaj lepiej nasz region:

facebook youtube

wtorek 30 Listopada
  • Kwartalnik IV/2021
  • Konserwacja i restauracja XIV-wiecznego zamku w Lidzbarku Warmińskim – perły architektury gotyckiej w Polsce – III etap
  • 90-lecie polskich szkół na Warmii i Mazurach
  • Oferta najmu sal
  • Film promocyjny Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie
  • Katalog on-line biblioteki Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie
  • Doposażenie pracowni edukacyjnych Muzeum Przyrody - baner
  • Strona projektu:
  • Centrum Spotkań Europejskich