Hubert Maciejczyk był rzeźbiarzem, który od ukończenia studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w 1966 r. do przedwczesnej śmierci w 1991 r. związany był z Olsztynem. Jego twórczość jest licznie reprezentowana w przestrzeni naszego miasta: „Koniki”, „Trzy Gracje” czy „Pingwiny” to tylko niektóre z realizacji plenerowych rzeźbiarza, które znane są niemal wszystkim Olsztyniakom.
Artysta odebrał znakomite wykształcenie: studiował w pracowniach Ludwiki Nitschowej i Mariana Wnuka, a wcześniej uczył się w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Był uczniem samego Antoniego Kenara – rzeźbiarza, legendarnego pedagoga, który swoich wychowanków kształcił w duchu głębokiego rozumienia drewna, poszanowania tradycji oraz myślenia w nowoczesnych kategoriach: funkcjonalizmu i syntezy formy. Pośród prac Huberta Maciejczyka, jakie znajdują się w kolekcji polskiej rzeźby współczesnej Muzeum Warmii i Mazur, jest „Macierzyństwo” z 1969 r. – wczesna rzeźba kameralna, która nosi wyraźny rys kenarowskiego podejścia do drewna jako artystycznego tworzywa. Praca została dostrzeżona przez ówczesną krytykę: autor otrzymał za nią I nagrodę w kategorii rzeźby na konkursie plastycznym „Warmia i Mazury w 25-lecie PRL” . Była również prezentowana w Muzeum Narodowym w Warszawie na wystawie „Propozycje plastyki olsztyńskiej” w 1974 r.
„Macierzyństwo” przedstawia zwartą postać kobiety trzymającej w ramionach oseska, płynnie wyrzeźbioną w kawałku drewna. Artysta umiejętnie wykorzystał jego strukturę i wydobył rysunek słojów, co pozwoliło podkreślić kształty ciała postaci, jej długie włosy, a także ramiona i dłonie. Gest tulenia jest miękki i chroniący. Fale linii słojów, które ilustrują zwrócenie twarzy matki ku dziecku, opowiadają o czułości tego spojrzenia.
Barbara Ciukszo
Dział Sztuki Współczesnej
autorzy fotografii:
Grzegorz Kumorowicz, 2020
Jerzy Grygiel, 1974
Artysta odebrał znakomite wykształcenie: studiował w pracowniach Ludwiki Nitschowej i Mariana Wnuka, a wcześniej uczył się w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Był uczniem samego Antoniego Kenara – rzeźbiarza, legendarnego pedagoga, który swoich wychowanków kształcił w duchu głębokiego rozumienia drewna, poszanowania tradycji oraz myślenia w nowoczesnych kategoriach: funkcjonalizmu i syntezy formy. Pośród prac Huberta Maciejczyka, jakie znajdują się w kolekcji polskiej rzeźby współczesnej Muzeum Warmii i Mazur, jest „Macierzyństwo” z 1969 r. – wczesna rzeźba kameralna, która nosi wyraźny rys kenarowskiego podejścia do drewna jako artystycznego tworzywa. Praca została dostrzeżona przez ówczesną krytykę: autor otrzymał za nią I nagrodę w kategorii rzeźby na konkursie plastycznym „Warmia i Mazury w 25-lecie PRL” . Była również prezentowana w Muzeum Narodowym w Warszawie na wystawie „Propozycje plastyki olsztyńskiej” w 1974 r.
„Macierzyństwo” przedstawia zwartą postać kobiety trzymającej w ramionach oseska, płynnie wyrzeźbioną w kawałku drewna. Artysta umiejętnie wykorzystał jego strukturę i wydobył rysunek słojów, co pozwoliło podkreślić kształty ciała postaci, jej długie włosy, a także ramiona i dłonie. Gest tulenia jest miękki i chroniący. Fale linii słojów, które ilustrują zwrócenie twarzy matki ku dziecku, opowiadają o czułości tego spojrzenia.
Barbara Ciukszo
Dział Sztuki Współczesnej
autorzy fotografii:
Grzegorz Kumorowicz, 2020
Jerzy Grygiel, 1974
