Zgodnie z tradycją chrześcijańską w Wielki Piątek Jezus został przesłuchany przez Poncjusza Piłata.
Zaprowadzili go do niego przedstawiciele Sanhedrynu – Wysokiej Rady, będącej najważniejszą instytucją religijną, sądowniczą i polityczną żydowskiej społeczności w starożytnej Judei. Rada uznała Chrystusa winnym bluźnierstwa, ponieważ podczas przesłuchania powiedział arcykapłanowi Kajfaszowi, że jest Mesjaszem - synem Boga. Mimo iż skazano go za te słowa na śmierć, zgodnie z obowiązującym rzymskim prawem nie można było wykonać wyroku. Zaprowadzono zatem Jezusa przed oblicze Piłata, twierdząc iż podaje się on za Mesjasza – Króla, co było rozumiane jako obraza Cezara. Piłat nie uznał winy Chrystusa i odesłał go do Heroda. Ten natomiast po przesłuchaniu nakazał zaprowadzić go ponownie do rzymskiego namiestnika Judei. Poncjusz Piłat, zgodnie z corocznym zwyczajem związanym ze świętem Paschy, zaproponował ludowi uwolnienie jednego z dwóch więźniów: Jezusa lub Barabasza. Tłum mieszkańców Judei, namówiony przez arcykapłanów wybrał drugiego więźnia jednocześnie żądając ukrzyżowania Chrystusa. Piłat skazał zatem Jezusa na śmierć poprzez ukrzyżowanie. Ewangelista Mateusz opisuje scenę, która miała miejsce tuż po ogłoszeniu wyroku. Otóż namiestnik na oczach zebranej ludności umył dłonie wodą i powiedział: „Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz”.
Wydarzenie to było często przedstawiane w sztuce, szczególnie w średniowiecznych cyklach pasyjnych. Dobrym przykładem gotyckiego dzieła malarskiego prezentującego ten temat jest jedna z kwater pochodzącego z naszych zbiorów pentaptyku z Bartoszyc. Na co dzień ołtarz eksponowany jest w Zamku Biskupim w Lidzbarku Warmińskim. Z prawej strony artysta ukazał Chrystusa ze związanymi dłońmi oraz z koroną cierniową na głowie. Naprzeciwko niego zasiada Poncjusz Piłat ubrany w złoty płaszcz zdobiony czerwonym ornamentem, podbity jasnym futrem. W średniowieczu Piłat często ukazywany był w kosztownym, niemal królewskim odzieniu. Od XV wieku pojawiają się dzieła przedstawiające go w stroju orientalnym np. w turbanie na głowie. Miało to związek z wojnami jakie prowadzono z Turcją, uznawaną ówcześnie za wielkiego wroga chrześcijan. Artyści symbolicznie ukazywali Piłata jako Turka tym samym nacechowując tą postać negatywnie. Czasem towarzyszyła mu także żona - Prokula, która zgodnie z Ewangelią św. Mateusza miała prosić go aby nie skazywał Jezusa. Piłat myje ręce nad złotą misą trzymaną przez sługę, symbolicznie pozbywając się winy za wydanie wyroku śmierci na Jezusa.
Wydarzenie to było często przedstawiane w sztuce, szczególnie w średniowiecznych cyklach pasyjnych. Dobrym przykładem gotyckiego dzieła malarskiego prezentującego ten temat jest jedna z kwater pochodzącego z naszych zbiorów pentaptyku z Bartoszyc. Na co dzień ołtarz eksponowany jest w Zamku Biskupim w Lidzbarku Warmińskim. Z prawej strony artysta ukazał Chrystusa ze związanymi dłońmi oraz z koroną cierniową na głowie. Naprzeciwko niego zasiada Poncjusz Piłat ubrany w złoty płaszcz zdobiony czerwonym ornamentem, podbity jasnym futrem. W średniowieczu Piłat często ukazywany był w kosztownym, niemal królewskim odzieniu. Od XV wieku pojawiają się dzieła przedstawiające go w stroju orientalnym np. w turbanie na głowie. Miało to związek z wojnami jakie prowadzono z Turcją, uznawaną ówcześnie za wielkiego wroga chrześcijan. Artyści symbolicznie ukazywali Piłata jako Turka tym samym nacechowując tą postać negatywnie. Czasem towarzyszyła mu także żona - Prokula, która zgodnie z Ewangelią św. Mateusza miała prosić go aby nie skazywał Jezusa. Piłat myje ręce nad złotą misą trzymaną przez sługę, symbolicznie pozbywając się winy za wydanie wyroku śmierci na Jezusa.
